wtorek, 14 stycznia 2014

Rozdział 2 =)

*Tego samego dnia*
*Przerwa*
*Oczami Rose*

Wyszłam z klasy. Udałam się do swojej szafki, by wziąć książki potrzebne na następną lekcję. 
Zauważyłam tą nową dziewczynę- Meg. Miała szafkę niedaleko mnie. Wyglądała na miłą. Nie chciałam, by czuła się samotna w szkole, przecierz nie zna tu nikogo! Podeszłam do niej i usmiechnęłam się. 
-Hej Megan, jestem Rose. - powiedziałam przyjaźnie - Słyszałam, jak pani Thomas (nasza wychowawczyni) rozmawiała z Twoim tatą. Mówił, że świetnie grasz w piłkę ręczną. To prawda?
-Nie wiem czy świetnie, ale tak, gram. - odpowiedziała. Zaśmiałyśmy się obie.
-Bo wiesz, w środę o 15:00 są treningi. Nie chciałabyś przyjść? Też trenuję ręczną. 
-Oki, chętnie przyjdę. - odpowiedziała radośnie. Bardzo miła ta Meg. Myślę że byłaby dobrą przyjaciółką. Zaopiekuję się nią, i zobaczę czy będzie warto podtrzymać tą znajomyść.
-To super. - ucieszyłam się i na jej twarzy pojawił się "banan".
Do końca przerwy rozmawiałyśmy o naszych zainteresowaniach, muzyce i innych pierdołach. Szczerze? Bardzo ją polubiłam. Okazało się, że mamy podobny gust i lubimy te same programy w tv. Opowiedziała mi trochę o sobie. Na chemi usiadłyśmy razem. Rozmawiałyśmy przyciszonymi głosami. 
-Hmmm...Meg? - zaczęła Ross.
-Taaaaak? - wyszczerzyła się do mnie w pięknym uśmiechu.
-Na biologii widziałam jak Zayn Malik się na Ciebie gapił. Coś mi się wydaje, że wpadłaś mu w oko. - uśmiechnęłam się szatańsko. - To jest najpopularniejszy chłopak w liceum, więc wiesz...To jest WIELKA SZANSA. A i jeszcze jedno? 
-Hehs. WIELKA SZANSA, powiadasz? A czy on przypadkiem nie chce, żebym mu dała dupy? - tu moja nowa przyjaciółka zrobiła mine typu "challenge accepted", co mnie strasznie rozbawiło.
-Ehh.. nieeeeeeeeee... - westchnęła. - Dzisiaj robi imprezę. Wiesz? 
-Nom. Pytał czy będę. To źle? 
-Whow, Meg, on zaprasza tylko "tych fajnych". Ja będę chyba tylko dlatego, że mój chłopak, Harry się z nim przyjaźni. Mam pomysł. Po lekcjach pójdziemy do mnie, mam wolną chatę. Wyszykujemy się i Harry po nas przyjedzie. Przy okazji go poznasz. - wygłosiłam moją chyba najdłuższą mowę w życiu. 
-Spoko. Tylko wyślę sms-a tacie, żeby się nie martwił.
W dalszej rozmowie przeszkodził nam dzwonek.

*Po skończonych lekcjach*
*Oczami Megan*
-Zapraszam do środka. - uśmiechnęła się do mnie Rose. 
Weszłyśmy do nowoczesnego wnętrza. Kręconymi schodami udałyśmy się do pokoju dziewczyny.
-Hm.. Ross?- zaczęłam.
-Tak kochana?- uśmiechnęła się tym swoim pięknym uśmiechem.
-W co ja się ubiorę na imprezę? Nie mam tu ubrań na zmianę.- posmutniałam.
-Przecież Ci coś pożyczę, głuptasie! - śmiałyśmy się obie. 
Rose to najwspanialsza dziewczyna na świecie. Oczywiście, w NY miałam "przyjaciółki", ale one były... hm, jakby to określić?.. były po prostu sztuczne. Miałam wrażenie, że "przyjaźnią" się ze mną tylko dlatego, że mam bogatego tatę. Smutne, ale niestety prawdziwe. Ale Rossie to co innego.. Znamy się zaledwie od paru godzin, a mogłąbym za nią w ogień skoczyć.
Po 3 godzinach wspólnych wygłupów, poszłyśmy do wieeeeeelkiej garderoby. Moja przyjaciółka wzięła trzy sukienki dla mnie, i trzy dla siebie. Po kolei przebierałyśmy się w nie jak modelki. Po wspólnie podjętej decyzji, ja ubrałąm się w: http://stylistki.pl/na-impreze-3-393756/, a Rossie w: http://stylistki.pl/na-komunie-393764/. 
-Rossie?
-Tak Meg? - uśmiechnęła się. Jak zawsze.
-Moim skromnym zdaniem wyglądamy jak księżniczki. Tylko jest mały problem. - zrobiłam minę kota ze ,,Shrek'a".
-Co się stało? - zapytała zasmucona Ros.
-Jestem księżniczką bez księcia. - zaczęłyśmy się śmiać jak jakieś dwa niedorozwoje.

______________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Awięc mamy 2 rozdział! 
Ciekawa jestem, czy ktoś to w ogóle czyta, ale cóż. :) 
Jeśli tak, to proszę, napiszcie w komentzrzu, czy warto ciągnąć dalej to opowiadanie.
Kocham, xx. <3 
Autor: o

2 komentarze:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)