Rozdział 4.

*Oczami Megan*
Jechaliśmy około 5 minut. Muszę przyznać, że Harry chyba nie przejmuje się ze bardzo przepisami drogowymi i ograniczeniami prędkości. Podjechaliśmy pod wielką willę. Czemu wszyscy mieszkają w takich domach?! Ze środka dobiegała już głośna muzyka i odgłosy zabawy. Rose nacisnęła dzwonek. Ktoś otworzył drzwi i szybko zniknął w tłumie ludzi. Boże, więcej ich matka nie miała?! Weszliśmy do środka. Nagle koło nas pojawił się Malik. Gdy mnie zobaczył, uśmiechnął się. Trochę mnie to speszyło, ale odwzajemniłam gest. Hazz i Rose zniknęli gdzieś w tłumie. Czyli zostałam sama... To znaczy nie zupełnie, bo jest tu Zayn i masa nieznajomych mi ludzi.

*Oczami Zayn'a*
Magan wyglądała prześlicznie. Ma taki ładny uśmiech... Ona cała jest ładna.
-Hej Meg. Chodź, przecież tak stać nie będziemy - zaśmiałem się.
-Ok. - uśmiechnęła się.
-Nie krępuj się, Nic Ci nie chcę zrobić. Tylko trochę lepiej poznać, nic więcej. - powiedziałem.
"Przynajmniej jak na razie nic Ci nie zrobię"- dodałem już w myślach.
Uśmiechnęła się na te słowa. Złapałem ją za rękę i poprowadziłem w głąb zatłoczonego salonu (tu zdj. przed przybyciem gości). Na dużej kanapie siedzieli już Lou, Nialler, Liam i Hazza z Rose siedzącą mu na kolanach.
-Meg, poznaj Louisa, Liama i Nialla. - pokazałem kolejno na moich znajomych.
Dziewczyna przywitała się z chłopakami. Zrobiła na  nich niemałe wrażenie. Chcieliśmy usiąść, ale kanapa okazał się za mała dla takiej ilości osób.
-I co teraz zrobicie? Miejsce się skończyło!!!- wykrzyknął nachlany w cztery dupy Hazz i pijacko się zaśmiał.
Uśmiechnąłem się chytrze. Wepchnąłem się pomiędzy Louis'a i Liam'a. Poklepałem swoje uda na znak, że Meg ma na nich usiąść. Zaśmiała się cicho i usiadła.
"Jak ona ślicznie pachnie..."- pomyślałem.
Objąłem jej brzych swoimi rękami. Chyba jej się to podobało, bo nawet nie zaprotestowała. Oparła swoją głowę na moim obojczyku.

*Oczami Megan*
"Jaki on wspaniały... Miłość od pierwszego... hm... od pierwszej imprezy, powiedzmy."- zaśmiałam się do swoich myśli.
Gdy objął mój brzuch, serce zaczęło bić szybciej, a w rzołądku zaczęło latać stado motyli.
Po chwili do nas podeszłą jakaś dziewczyna z tacą. Podała każdemu po drinku i bez słowa odeszła.
Ja niby tak na co dzień nie piję, ale... od czasu do czasu nie zaszkodzi.
Cały czas rozmawialiśmy z chłopakami i moją przyjaciółką. Opowiedziałam im trochę o sobie, i również dowiedziałam się paru ciekawych rzeczy. Rozmawialiśmy o wszystkim, szczerze, jakbyśmy znali się od paru lat, a nie paru godzin.

*Oczami Zayn'a*
-To od kiedy jesteście razem?- zapytał kompletnie wstawiony Tomlinson.
"Ten to zawsze wie co powiedzieć."- pomyślałem sarkastycznie o swoim przyjacielu.
-My...? Jesteśmy razem od początku, jakże pięknego, dzisiejszego dnia.- odpowiedziałem.
Louis zamilkł. Nareszcie.
Poczułem na sobie pytające spojrzenie Megan.
-Hmmm, Zayn? Możemy pogadać na osobności?- zapytała trochę zdezorientowana.
-Pewnie kochanie. - odpowiedziałem.
Poprowadziłem ją do kuchni.
-Zaza, ale my nie jesteśmy razem...- zaczęła.
-A nie chcesz, żebyśmy byli razem?- zrobiłem minę zmutnego pieska.
-A czy ja coś powiedziałam? - zaśmiała się.
Ocho, alkochol robi swoje.
-Nikt kochanie nic takiego nie mówił.
Podszedłem do niej i objąłem ją w talii. Zarzuciła mi ręce na szyję. Wpiłem się w jej usta. Ręce zsunąłem na pośladki Meg. Albo jej to nie robiło różnicy, albo żeczywiście pod wpływem alkoholu tak się zachowywała. A z resztą... co to za różnica?
I nagle w całym pomieszczeniu rozległ się brzęk tłuczonego szkła.
_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Hejka.
I jak się podoba? Miło by było, gdyby został tu chociaż jeden komentarz. Kocham. <3